Boeken Recensies

Recensie Someone Else’s Summer

Anna heeft altijd haar oudere zus Storm aanbeden. Haar leven staat dan ook volledig op haar kop als haar zus bij een tragisch auto-ongeval op de avond van het ontvangen van haar middelbare schooldiploma om het leven komt. Anna voelt zich verloren en haar familie is uit elkaar aan het vallen. Totdat ze Storm’s zomer bucketlist vindt en besluit de wensen van haar zus te doen laten uitkomen door de beste zomer ooit te hebben. Samen met haar buurjongen – Storm’s beste vriend – besluit ze op een epische road trip vanuit Ioawa naar de oostkust te gaan. Maar wie wist dat het uitvoeren van Storm haar lijst tot een zelfontdekking lijdt?

Dit boek heeft het niet in zich. Het is geen slecht verhaal, zeker niet. De prachtige belofte – rouwen, een road trip, vriendschap en zelfontdekking – worden niet op de manier uitgevoerd waarop ik gehoopt had.

Het plot
Het verhaal begint voorafgaand aan de begrafenis van Storm. Nu heb ik gelijk het gevoel dat ik eerst wat over mij moet gaan vertellen: ik weet namelijk hoe het voelt om een belangrijk persoon te moeten verliezen. Op mijn 8ste is mijn vader namelijk komen te overlijden, dus ik weet hoe de leegte, de pijn, het gemis aanvoelt. Hoewel het ‘makkelijker’ wordt, gaat het gemis zeker niet weg. Ik weet dus hoe het is om te rouwen. En laat ik je dit vertellen: dit boek weet dat volgens mij niet helemaal.

Het is oké als je niet weet hoe je moet rouwen of hoe je met rouwen moet omgaan. Dat kun je denk ik alleen maar ervaren door iemand te verliezen, hoe hard dit misschien ook klinkt. Maar ga dan niet een boek schrijven waarin een rouwproces in voorkomt, waarbij het niet duidelijk is of iemand nou niet of wel aan het rouwen is. Het proces werd geforceerd uitgewerkt, bijna verplicht om uit te kunnen leggen waarom Anna een road trip besluit te maken.

Op een gegeven moment barst Anna uit elkaar, tegenover haar ouders. Dit moet tijdens het rouwen kunnen. Je wordt nou eenmaal boos, je gaat nou eenmaal schreeuwen. Dit is normaal en dit hoort erbij. Alleen wordt zij vervolgens naar boven gestuurd en negeert haar moeder haar vervolgens; ongeacht de excuses van haar dochter. Dit. Kan. Niet.

Dan heb ik het nog niet eens over de conversaties gehad: deze zijn niet reëel, zelfs op het kinderachtige af in bepaalde situaties. Alsof iemand een fanfictie zit te schrijven en niet weet hoe het gesprek moet verlopen. Op zich niet erg, echter deden zich er ook problemen voor die vanuit het niets opdoeken en vanuit het niets weer opgelost werden. Ruzie? Glimlach even. Schuldig voelen? Lach even. Dit in combinatie met een slecht uitgewerkt gesprek zorgt voor een slap geheel.

De personages
De personages nogal vlak, emotieloos. Je hebt Anna en Cam die beiden ontzettend lief, ontzettend aandoenlijk zijn, alleen leer je overige karakters nauwelijks kennen. Ik had gehoopt op een hechte band tussen de ouders en Anna, alleen vertrekken de ouders op een gegeven moment en hoor je verder niets meer van hen. Erg jammer, want hier had perfect op in gespeeld kunnen worden.

Tijdens de reis ontmoeten Anna en Cam tig verschillende, uiteenlopende personages die stuk voor stuk lief en vrolijk en aandoenlijk zijn. Behoorlijk onrealistisch, aangezien echt niet iedereen je vanuit het niets bijnamen gaat geven. Ook gaat een vreemde je niet vanuit het niets een knuffel geven.

De vriendschap tussen Anna en Cameron – Cam – was mooi om te zien. Door Anna haar onzekerheid zijn ze uit elkaar gegroeid, echter worden ze door het overlijden van Storm weer bij elkaar gebracht. Van te voren zag ik De Wending dan ook wel aankomen, alleen had ik heel stiekem gehoopt dat die niet plaats zou vinden.

Eindresultaat
Dit boek heb ik in drie dagen uitgelezen. De reden dat ik zo snel door het boek kwam, is vanwege de schrijfstijl. Hier moet ik mijn complimenten wel voor geven, want het verhaal is op een elegante doch eenvoudige manier geschreven. Het wist meteen mijn interesse te wekken en om die reden heb ik het boek kunnen uitlezen.

Het duikt niet weg voor het onderwerp seks. Ik als aseksueel word dan helemaal kriegelig, alleen was het voor de verandering eens fijn om te lezen dat het meisje geen maagd is, dat het meisje al enige ervaringen heeft opgedaan.

Kortom: het is geen slecht verhaal, vooral niet voor degenen die op zoek zijn naar een luchtige zomerroman. Het boek is echter niet voor mij, aangezien ik een luchtig verhaal niet bij het thema vind passen.

WAARDERING: ★★

Titel: Someone Else’s Summer | Auteur: Rachel Bateman | ISBN: 9780762462193 | Aantal pagina’s: 320 | Datum van verschijnen: mei 2017 | Uitgeverij: Running Press Kids

Netgalley/de uitgeverij heeft mij een gratis leesexemplaar gegeven in ruil voor een eerlijke recensie.

Previous Post Next Post

You may also like

Leave a comment

Leave a Reply

*