Boeken Recensies

Recensie Het zwarte hart

De zussen Scarlett en Donatella ontvluchten uit angst voor hun wrede vader het kleine, afgelegen eiland waar ze wonen. Ze worden daarbij geholpen door de o zo verleidelijke maar onuitstaanbare Julian. Ze komen terecht op Dromeneiland, waar de jaarlijkse voorstelling van Caraval wordt gehouden. Het publiek speelt mee in een dodelijk spel en moet achterhalen wat fantasie is en wat echt. Vlak na aankomst op het eiland verdwijnt Donatella, en Scarlett kan maar aan één ding denken: haar zus terugvinden voor de boosaardige Meester van Caraval haar vindt en er doden vallen…

Dit boek. Dit boek, mensen! Ik kan er gewoon niet over uit hoe geweldig, betoverend, perfect dit verhaal wel niet is. Het is alles waar ik op gehoopt had en zoveel meer. Liefde, harteleed, magie, avontuur, prachtige schrijfstijl. Waaa.

Laat ik vooropstellen dat Het zwarte hart met geen enkel boek te vergelijken valt. Oké, je zou enigszins aan Het nachtcircus kunnen denken, alleen speelt Het zwarte hart zich niet in een zwart-witte wereld af, is er geen circus die bij nachtval verschijnt en zijn er niet twee tovenaars die alles op alles zetten om de ander uit te schakelen. Nee, het verhaal speelt zich voornamelijk op het eiland Dromeneiland af, waar magie zwaar in de lucht had en de liefde en smaken bijna tastbaar zijn.

Het plot
Scarlett en haar jongere zus Donatella wonen samen met hun vader op een klein eilandje dat ze tot de dag dat het verhaal begint nog nooit verlaten hebben. Sinds de mysterieuze verdwijning van hun moeder is hun vader in een wrede, barbaarse man verandert die ervan lijkt te houden de zussen pijn te doen.

Tijdens Caraval moet Donatella haar hoofd boven water houden om haar zusje te redden, alleen wordt het op den duur steeds lastiger voor haar om fantasie van werkelijkheid te scheiden. Op Dromeneiland is namelijk alles anders: er vindt magie plaatst, je kunt er leugens inwisselen voor producten en zo kun je er betalen met een dag van jouw leven (ja, je leest het goed). De acteurs van Caraval zijn bekoorlijk en uitdagend en rasechte leugenaars

Hoewel er een paar ya-clichés verschijnen, passen deze wel degelijk bij het verhaal. Deze clichés zijn noodzakelijk in de groei van Scarlett en Tella en blijven subtiele terugkeer maken. En: geen liefdesdriehoek! Ik kan hier niet teveel op ingaan, want: spoilers, maar na het lezen kun je mijn opmerking vast begrijpen.

De personages
De personages zijn uiteenlopend; je hebt de hoofdpersoon Scarlett die ongeacht haar doorzettingsvermogen alsnog de kracht heeft om naïef te reageren. Normaliter hou ik niet zo van naïviteit, maar Scarlett heeft het vermogen hiermee weg te komen.

Je hebt Tella; pittig, eigenwijs, maar ook zorgzaam. Julian, de knappe doch mysterieuze matroos die steeds belangrijker voor Scarlett gaat worden, echter die ook veel vragen bij haar laat oproepen.

Tijdens het verhaal maken verscheidende karakters hun entree, waaronder de acteurs van Caraval. Bekoorlijke en uitdagende leugenaars die geen gedetailleerde achtergrond hebben, maar die je wel begrijpt en waarvan je meteen overrompelt raakt. Dit boek speelt namelijk niet alleen met Scarlett, maar ook met jou, de lezer.

Eindresultaat
Het was even lastig inkomen. Niet vanwege het verhaal zelf, maar vanwege Scarlett en haar keuzes. Zo is ze ervan overtuigd dat een vreemde man haar bescherming zal bieden, dat een vreemde man die ze alleen maar via het schrijven van brieven kent. Alleen begon ik haar te begrijpen: ze woont met een vader die haar en haar zusje mishandelt, de hen manipuleert. Een huwelijk lijkt in haar geval de enige uitweg te bieden. Dan wordt ook nog haar zusje ontvoert en moet ze zich staande zien te houden in een vreemde doch betoverende wereld waarin niets is wat het lijkt en waarin de tijd tikt.

Het einde van dit boek is alles waar ik ooit van gedroomd had. Het is dé perfecte afsluiter, dé perfecte introductie in het tweede boek. Ja, noem me maar gek, maar soms, als ik ’s avonds in bed lig of als ik op een grauwe dag in de bank lig, pak ik dit boek even op om het einde te herlezen. Zo magistraal dat het is.

Hoewel het een young adult verhaal is, verschijnen er geen ‘sexy’ en afgrijsende scenes. In mijn optiek had het verhaal wat grimmiger gemogen, maar voor de rest moet er niets verandert worden. Oké, nog één klein aandachtspuntje zijn de verkleinwoorden (‘slippertjes’, ‘zusje’ etc.). Ik dénk dat dit met de vertaling te maken heeft, aangezien ik in de eerste zes hoofdstukken van Caraval (de Engelstalige editie) die nog niet voorbij heb zien komen. Het is wel een young adult boek, geen jeugdboek.

Kortom: perfectie op en top.

WAARDERING: ★★★★★

Titel: Het Zwarte Hart (Caraval) | Auteur: Stephanie Garber | ISBN: 9789024571048 | Aantal pagina’s: 368 | Datum van verschijnen: oktober 2016 | Uitgeverij: LS Amsterdam

Follow my blog with Bloglovin

Previous Post Next Post

You may also like

Leave a comment

Leave a Reply

*